nasieniak? nie! nowotwór o utkaniu mieszanym-Peti

[Peti]

Witajcie

nie odzywam się troszeczkę długo, ale zajętą głowę mam tyloma "niepotrzebnymi" sprawami, które z jednej strony pomagają przeżyć, ale z drugiej troszeczkę przeszkadzają.

Trzymam za Was wszystkich kciuki bardzo mocno.

Trollu - szczególnie do Ciebie - walka wiadoma trwa - już nie jest to postepowanie " ws prawie" tylko " przeciwko" konkretnej osobie:-)

Mam nadzieję doprowadzić do końca, żeby każdy pacjent był szczególnym przypadkiem a nie numerem statystycznym.

Pozdrawiam serdecznie.

[poznaniak]

Witaj Peti!
Szczerze mówiąc - nie wiem od czego zacząć. Czytając Waszą historię tutaj i na DSS poleciały mi szczere łzy rozpaczy, smutku, współczucia ale też złości i rozgoryczenia. Takich lekarzy "tępaków" powinno się eliminowaći walczyć z nimi wszystkimi możliwymi środkami. Mój brat zmarł w następstwie przerzutów raka jądra w 1995 roku. Od początku opieka była fatalna - biopsja, potem usunięcie nie wiem czy pachwinowo czy inaczej (miałem wtedy w 1994 roku 15 lat, więc dokładnie nie pamiętam), przerzuty, walka, wszystko widziałem, cierpiałem i pamiętam do dziś pewne obrazy. Mnie to samo spotkało w 2007 roku na jesieni. Trafiłem na świetnego urologa-chirurga, operacja 2 dni po USG, od razu usunięcie jądra, potem badania, złośliwiec nienasieniak, do dziś obserwacja, minęło już 3,5 roku. Jakość obsługi w centrum onkologii pozostawia wiele do życzenia, bylejakość, odfajkowywanie wszystkiego, byle szybciej i do przodu. Poza TK jamy brzusznej i miednicy małej i RTG płuc w szpitalu przed operacją do tej pory nie miałem robionego żadnego TK. Raz na rok RTG płuc i serca i USG jamy brzusznej, markery najpierw częściej, teraz co pół roku. Bałem się najpierw niesamowicie, widziałem siebie na drodze mojego brata, częściowo osiwiałem, ale do dziś żyję i chcę walczyć tak jak Wy do końca walczyliście. Jesteś wspaniałą Kobietą i trzymam za Ciebie (Was) kciuki. Rozpisałem się znów o sobie, a chciałem Cię tylko wspomóc na duchu i życzyć Ci mimo wszystko wielu miłych chwil w życiu i powodzenia w codziennym "kieracie". Chciałbym Cię przytulić tak po przyjacielsku, sam mam żonę i 7,5-letnią córkę. Trzymajcie się dzielnie !!! Pa

[troll]

Witaj Peti,

Wciąż będzie Ci trudno, całe szczęście, że choć praca pozwala Ci powierzchownie zapomnieć o tragedii, która Was dotknęła... Cieszę się natomiast, że masz determinację, by dowieść, że jest osoba, która swoją niekompetencją w jakimś stopniu przyczyniła się do tego, jak źle się to skończyło. Odzywaj się do nas w każdej chwili, gdy tylko będziesz mieć ochotę!

Pozdrawiam

[Peti]

Witajcie Kochani Walczacy i Wspierający

chciałabym serdecznie Was wszystkich pozdrowieć i zapewnic, że wirtualnie ale kazdemu z osobna strasznie kibicuję.

Żyjemy bo życie musi trwać dalej, niestety nowotwór nie odpuszcza naszej rodzinie i od paru miesięcy walczymy z nawrotem choroby u mojej Mamusi, ale zdecydowanie tym razem nie wygra z nami ( zwłaszcza, że Mama jest w "rekach" wspaniałych lekarzy z CO w Bydgoszczy).

Córka mi urosła ( "dorosła nastolatka), w pracy się zatracam ale widzę słońce które zaczyna świecić w naszym życiu.

Myslę o Was - Arku tobie szczególnie i Trollu o Tobie z największą ciepłotą w sercu:-)

Pozdrawiamy

Małgosia